O.c.'s jewelz: een terugblik op het klassieke hiphopalbum van 1997

Op 19 augustus 1997 bracht O.C., lid van de Diggin' In The Crates crew, zijn tweede album Jewelz uit, dat de hoge verwachtingen van zijn underground klassieker debuut Word…Life waarmaakt met technisch sterke rap en klassieke boom-bap productie. Het album, geproduceerd door onder andere Buckwild en Lord Finesse, blijft trouw aan de New Yorkse hiphoptraditie zonder commerciële concessies te doen. Hoewel Jewelz niet de iconische status van zijn voorganger bereikt, bevestigt het O.C.'s blijvende kwaliteit en de standaard die D.I.T.C. neerzette in lyriek en productie.

Negentien augustus 1997. O.C., lid van de legendarische Diggin' In The Crates crew, brengt zijn tweede album uit: Jewelz.

De verwachtingen liggen hoog. Zijn debuut uit '94 is een underground klassieker geworden. Word…Life staat in de platenkasten van iedereen die weet wat lyriek is. Time's Up is een anthem. De boom-bap productie van Buckwild en Lord Finesse zit in het DNA van mid-nineties New York hiphop.

Jewelz moet dat niveau vasthouden. En dat doet het album ook, op zijn eigen manier.

O.C. blijft doen waar hij goed in is: technisch rappen met inhoud. Geen gebral, geen overdreven punchlines. Gewoon solide bars over een fundament van klassieke beats. De D.I.T.C. connectie blijft hoorbaar, maar de plaat klinkt volwassener dan het debuut.

De productie komt van bekende namen. Buckwild is er weer bij, net als DJ Ogee en Lord Finesse. Dat zorgt voor continuïteit. De sound blijft trouw aan de New York traditie: samples, drums die knallen, geen poespas.

Jewelz haalt niet de iconische status van Word…Life. Dat gebeurt zelden met tweede platen. Maar het album bewijst dat O.C. geen eendagsvlieg is. Hij levert kwaliteit, ook zonder de verrassing van een debuut.

Voor wie in '97 naar échte hiphop luistert, is Jewelz een logische aanschaf. Geen commerciële concessies, geen crossover-ambities. Gewoon een MC die zijn vak verstaat en een crew die weet hoe je platen maakt.

Bijna drie decennia later staat Jewelz nog steeds. Niet als het meest gevierde album uit die periode, maar wel als bewijs dat O.C. en D.I.T.C. een standaard neerzetten. Lyriek boven alles. Productie die klopt. Geen hype, wel substantie.

Dat is waar het in hiphop om draait. Jewelz herinnert ons daaraan.